Column: Zorg voor de zorg, over turbulentie en zuurstofmaskers in de zorgsector 

Aan het begin van de coronacrisis had wellicht niemand kunnen vermoeden dat de mondmaskers twee jaar later nog altijd niet weg te denken zouden zijn uit het dagelijks leven. 2021 was het jaar waarin de hulpverleners nóg meer op hun tandvlees zaten. Het applaus van 2020 werd stiller, de witte lakens verdwenen uit het straatbeeld, terwijl de storm bleef doorrazen. De ene golf na de andere, met een alsmaar wisselend perspectief op verbetering om zich aan op te trekken. 

Sommige collega’s werken hier al twee jaar en onze bewoners hebben hen nog altijd niet zonder masker gezien. Dat mondmasker, aan de ene kant is het een gewoonte geworden, aan de andere kant blijft het bevreemdend, omdat het een drempel vormt voor optimaal menselijk contact. 

In Groenhof zetten we de bewoners centraal. Op een warme, betrokken manier proberen we hun dagen zo aangenaam mogelijk te maken. Zorg dragen voor iemand is niet alleen afvinken van fysieke zorgtaken, maar evenzeer aandacht hebben voor de ziel. Symbolisch daarvoor is de wensmuur in de inkomhal van ons woonzorgcentrum. Zoals de naam al doet vermoeden, hangt deze muur vol kleine en grote diepmenselijke wensen van bewoners, afgewisseld met foto’s van geëmotioneerde gezichten op het moment dat we samen met de medewerkers hun wensen vervuld hebben.  

Elke medewerker, van kookploeg tot ergoteam, draait mee in het raderwerk van onze vernieuwende visie. Door de open kijk op zorg ontstaat een warme sfeer voor bewoners, en tegelijk creëren we een toffe werksfeer voor onszelf. Aangenaam wonen en werken gaan hand in hand, als een soort symbiose waar iedereen zich goed kan voelen – bewoners én medewerkers. Deze wisselwerking wordt heel tastbaar in activiteiten die op poten worden gezet. Het TikTok-filmpje dat we vorig jaar met de bewoners maakten, ging viraal, met meer dan anderhalf miljoen kijkers. Enkele maanden geleden dompelden we ons woonzorgcentrum onder in het thema van Fata Morgana, naar het gelijknamige tv-programma, waarbij bewoners en medewerkers wekenlang samenwerkten aan gemeenschappelijke opdrachten. Bekende Vlaming ‘Balthasar Boma’ kwam voor elke geslaagde opdracht een ster uitreiken. Weken leefden we met de bewoners en de medewerkers naar de slotshow toe.   

Het hoeft geen uitleg dat de zorgsector nogal wat turbulentie te verduren kreeg. In tijden waarin goede zorg onder druk komt te staan door de onrust van de coronacrisis, is het des te belangrijk dat we als zorgverleners de reflex hebben dat ook zelfzorg niet vergeten mag worden. Iedereen kent de ongeschreven regel in het vliegtuig: bij turbulentie zet je eerst het zuurstofmasker bij jezelf op, pas daarna bij degene die je begeleidt. Zelfzorg gaat vooraf aan de zorg. Zonder een sterke zorgverlener, valt het kaartenhuisje in elkaar. 

Ik vind het heel cruciaal dat de medewerkers zich gedragen voelen, zowel door andere collega’s als door mij als leidinggevende. Het gevoel dat we ook de zorg voor het zorgteam niet vergeten en hen ten volle appreciëren, zit in zoveel kleine dingen: een complimentje en bloemetje (en niet alleen op complimentendag), tijd voor een ‘hoe gaat het?’, deugddoende teambuildingsactiviteiten… Toch heb ik het gevoel dat we nog meer zouden kunnen doen.   

Wie zich gedragen voelt, kan zelf ook meer dragen. Daar zijn we in Groenhof van overtuigd. We hebben er de afgelopen jaren veel op ingezet, en zullen dat blijven doen. Een pluim voor het zorg-, poets-, keuken-, ergo-, logo- kine- en animatieteam, elke dag opnieuw. 

Noyez Eva 

Directeur, WZC Groenhof/DVC Intermezzo   

LEES OOK OP ZORG Magazine:

Lees ook

Wil je op de hoogte blijven van het laatste zorgnieuws?

Wens je up-to-date te blijven van het laatste zorgnieuws en leerrijke events?
Schrijf je dan hier in en ontvang 2-wekelijks onze nieuwsbrief.