david carette

“Er was een groter draagvlak om aanpassingen te maken” 

Middenin de coronacrisis besloten ze bij het Sint-Andriesziekenhuis in Tielt de verbouwingsplannen van de spoedafdeling over een andere boeg te gooien. Het volledig kunnen isoleren van de dienst bleek plots bijzonder belangrijk. Er kwamen toen ook nog andere, tot dan onverwachte, factoren op de prioriteitenlijst terecht. David Carette, hoofd technisch departement van het ziekenhuis, vertelt wat snel schakelen in een organisatie betekent. 

Momenteel verlopen de verbouwingen in het Sint-Andriesziekenhuis gefaseerd. Het totale project, dat eind dit jaar rond zal zijn, omvat een uitgebreide spoedafdeling en een extra huisartsenwachtpost. “Bij het opmaken van de plannen probeerden we aan verschillende noden tegemoet te komen. Er was bijvoorbeeld de vraag om een huisartsenpost op te richten aan het ziekenhuis”, vertelt David Carette. De locatie lag niet vast. Meerdere ontwerpen passeerden de revue waarbij de huisartsenpost telkens van plaats veranderde. “Uiteindelijk zijn we uitgekomen aan de zijkant van het gebouw, aan de spoeddienst, omdat we van mening waren dat de ingang best gedeeld kon worden met die van spoed.” Er werd gedacht volgens de logische redenering dat wie bij de dokter komt en toch naar het ziekenhuis moet, in dat geval vlot kan doorstromen.  

“We hadden een grote box op de spoedafdeling. Daar stonden vier bedden. Maar omdat we in het verleden regelmatig opmerkingen ontvingen over het gebrek aan privacy in die box, voorzag het plan in het ombouwen van deze box tot vier individuele boxen.” Wie op de afdeling kwam, zou op die manier meteen doorverwezen kunnen worden naar een eigen box. Zo gezegd, zo gebouwd.  

Extra ingang en dubbele deur 

“Toen brak de pandemie aan”, vertelt David Carette. Plots bleken niet alle plannen even noodzakelijk. “Na de eerste golf hebben we een aantal aanpassingen aan de plannen aangebracht. Dat was noodzakelijk. We kregen bijvoorbeeld opmerkingen rond ziekenhuishygiëne. Zo was er de opmerking dat we minimaal zes luchtwissers nodig hadden in iedere box. In tijden van een pandemie moesten we toch een onderdruk kunnen garanderen?”  

Ook de gezamenlijke ingang van de spoedafdeling en de huisartsenwachtpost, die heel bewust was gekozen, leek problematisch. “Op deze manier kwamen alle mensen via dezelfde stroom het ziekenhuis binnen en buiten. We konden geen onderscheid maken tussen verdachten – dat is: mensen die mogelijks besmet zijn met het coronavirus, en niet-verdachten.” Daar paste men een mouw aan. De plannen voorzien vandaag wél in een aparte toegang. Zowel voor de spoeddienst is er een aparte in- en uitgang, als voor de huisartsenwachtpost. 

“Een andere ingreep die we deden was het introduceren van een dubbele deur. Deze scheidt de spoeddienst van de rest van het ziekenhuis.” In tijden van nood kan men de afdeling volledig isoleren waardoor het besmettingsgevaar voor de rest van het ziekenhuis beperkt blijft. “In principe hebben we nu een reguliere ingang voor de spoeddienst. Er zijn daar verpleegposten en boxen. We hebben een gipskamer, drie individuele boxen en twee traumaboxen. Daarnaast kunnen we de afdeling afsluiten met die deur. Verder is er de mogelijkheid om een aparte instroom te organiseren én kunnen we één box ombouwen tot secretariaat.” De werking moet niet in het gedrang komen. “Om de afgesloten afdeling te bereiken, moeten bezoekers wel via dezelfde deur naar binnen komen. Naar buiten gaan kan via een aparte stroom naar het ziekenhuis.” Niet-besmette patiënten of mensen die geen bijzondere zorg nodig hebben, zouden op deze manier de dienst kunnen verlaten. “In Covidtijden hadden we veel patiënten die eigenlijk geen ziekenhuiszorg nodig hadden en weer naar huis konden.”  

Handsfree drinken 

De spoeddienst werd in de mate van het mogelijke pandemieproof gemaakt. “Toen zeiden de huisartsen: wij hebben dat ook nodig.” Het team besloot ook een extra ingang te creëren bij het ontwerp voor de huisartsenwachtpost, die vandaag nog in ruwbouw staat. “Er is een isolatiedeur voorzien waardoor er nu twee ingangen zijn. Het secretariaat kan zowel aan de reguliere kant werken als aan de pandemiekant.” 

De dubbele deur, aparte ingang en modulaire box voor de spoeddienst waren niet voorzien in de eerste plannen. Net zomin had men gedacht aan een extra ingang bij de huisartsen. “Een andere kleine ingreep die we deden in kader van corona, wat het plaatsen van handsfree drinkfonteinen”, gaat David Carette verder. “We zaten op dat ogenblik met een aanbesteding, maar die zaak hebben we ook aangestuurd tijdens de crisis. Was er geen corona geweest, hadden we nooit gedacht aan het plaatsen van contactloze fonteinen. Dat was nooit in ons opgekomen. Er was ook geen enkele fabrikant mee bezig.” Na één jaar pandemie werden de fonteinen geplaatst.  

Gedeeld inzicht 

Snel schakelen vereist een grote flexibiliteit van een organisatie. “Dankzij Covid – als er dan toch een voordeel aan geweest is – kregen we snel alle neuzen in dezelfde richting”, legt David Carette uit. “Er was een groter draagvlak om zaken te realiseren. Mensen dachten in termen van de pandemie en het beheersen ervan.” Er was een algemene bereidheid om de reguliere aanpak aan te passen. “Iedereen was ervan overtuigd dat het nodig was. Ook financiële middelen werden vlot vrijgemaakt. Kom je in normale tijden met dergelijke ideeën, dan duurt het vaak wat langer om iedereen te overtuigen van de noodzaak ervan. Die noodzaak was nu meteen pijnlijk duidelijk.”  

Of het ziekenhuis volgens de huidige plannen volledig pandemieproof is, kan het diensthoofd moeilijk zeggen. “Dat hangt allemaal af van de omvang van de uitbraak. We hebben onze capaciteit ruim uitgebreid, maar hoe hoog de pieken van toekomstige golven zullen zijn, weten we niet.”  

Lees ook op ZORG Magazine:

Lees ook

Wil je op de hoogte blijven van het laatste zorgnieuws?

Wens je up-to-date te blijven van het laatste zorgnieuws?
Schrijf je dan hier in en ontvang 2-wekelijks onze nieuwbrief.