Typ om te zoeken

In the spotlight Overige Ziekenhuizen

Wat betekent de coronacrisis voor iemand die chronisch ziek is?

Delen

Vele maatregelen lijken in crisistijden onvermijdbaar. Het uitstellen van niet-dringende consultaties, testen en ingrepen, telegeneeskunde, preventieve quarantaine, meer zelfzorg… Maar wat betekent dit voor mensen met een chronische aandoening. Hoe ervoeren zij afgelopen periode? We vroegen het Ilse Weeghmans, directeur van het Vlaams Patiëntenplatform. 

“Het afgelopen jaar was en is nog steeds geen evidente periode, zeker niet voor mensen met een chronische aandoening. In het begin kwamen er bij ons veel signalen binnen dat mensen echt bang waren. Er was al heel weinig informatie, laat staan dat er iets bekend was over de combinatie met mensen hun chronische ziekte en de impact van de maatregelen op deze groep patiënten. 

Informatie is key 

Ilse Weeghmans (Directeur van het Vlaams Patiëntenplatform)

Veel mensen zagen door het bos de bomen niet meer. Klopt de informatie in de pers wel, wat zijn de gevolgen van corona voor mijn zorg…? Daarin zagen we inderdaad een belangrijke rol voor ons weggelegd, om informatie te kanaliseren richting patiëntenvertegenwoordigers. We gingen in dialoog met Zorgnet Icuro, de overheid, kinesisten, huisartsen enzovoort om enerzijds onze ledenverenigingen en mensen met een chronische aandoening goed te informeren, en anderzijds noden en knelpunten zo snel mogelijk te signaleren. Uiteraard was het stopzetten van alle niet-dringende zorg een bijkomende bezorgdheid. Veel mensen stelden zorg uit en trokken niet op tijd aan de bel, omdat ze bang waren om naar het ziekenhuis of de huisarts te gaan.” 

Aanzienlijke gevolgen 

“De gevolgen van de coronacrisis op de gezondheid en het welzijn van patiënten zijn aanzienlijk. Voorbeelden zijn er te over. Diagnoses die pas veel later of te laat zijn gesteld, waardoor de ziekte reeds een gevorderd stadium heeft bereikt of verdergaande gevolgen kent. Mensen die zorg nog steeds uitstellen, waardoor we eigenlijk niet eens zicht hebben op hoe ernstig de situatie is. Voor artsen is het ook niet makkelijk om te bepalen wie het dringendst moet terugkomen. Dat moet je bijna dossier per dossier gaan bekijken. 

Verder denk ik ook aan inspraak en patiëntenparticipatie. Dat zijn eigenlijk basisprincipes en toch hebben we ze deels moeten loslaten. En dan heb je natuurlijk het hele luik van afscheid nemen, van een patiënt met corona of iemand in een woonzorgcentrum of op een palliatieve afdeling. Geen afscheid kunnen nemen van iemand die je graag ziet, dat weegt voor beiden ontzettend zwaar. Toch hebben we ook heel positieve dingen gezien. Mensen in de zorg hebben echt het beste in zichzelf gegeven. Eén-op-één hebben ze alles gedaan wat ze met de informatie die er op dat moment was konden doen. En daar zijn we hen ontzettende dankbaar voor.” 

Weg met die muren 

“Erg positief vond ik de samenwerking over alle zorgsectoren heen. Dat is iets wat we al lang vragen. Voor de patiënt stopt zorg niet aan de deur van één sector. Het feit dat vele van die muurtjes nu zijn afgebroken, is iets moois dat we moeten vasthouden. Maar er is meer werk aan de winkel. Ervoor zorgen dat mensen met een chronische aandoening niet per se naar de ziekenhuisapotheek moeten voor hun geneesmiddelen bijvoorbeeld. Alsook een oplossing voor de uitgestelde zorg. Hoe gaan we daar de komende maanden mee om? We hebben immers niet alleen coronapatiënten, maar er zijn ook ‘gewone’ patiënten. Of nog: de kwaliteit van telemonitoring. En dan is er uiteraard de hele voorbereiding rond vaccinatie voor risicogroepen. Hoe combineer je vaccins met bepaalde ziekten of bepaalde behandelingen? Dat zijn enkele van de heel concrete dingen die ons nu bezighouden.” 

Laat een commentaar na

Your email address will not be published. Required fields are marked *